روند خصوصی سازی در ایران که قرار بود با نام انقلاب اقتصادی از آن یاد شود، به قصه پر غصه ای تبدیل شد و کارشناسان را به این باور رساند که با ارائه برنامه ها و اهداف پیش بینی شده در زمان تصویب قانون، به فکر راهکار در موقعیت های بن بست اقتصادی هم باشند. سیاست های اجرایی این قانون که به شدت از اهداف خود فاصله گرفته نه تنها توسعه ای در بخش خصوصی به وجود نیاورد ، بلکه باعث نارضایتی کارگرانی شد که درخواست تجدید نظر در واگذاری سهام شرکت های دولتی به خصوصی دارند. نگرانی های جامعه از این قانون نیست. بلکه از واگذاری به اشخاص حقیقی و حقوقی است که با زیر پا گذاشتن قانون، توصیه رهبر انقلاب را با که شفافیت و اهلیت در واگذاری هاست، نادیده گرفتند. در همین خصوص با هادی بهادری نماینده ارومیه گفتگویی کوتاه داشتیم که آن را می خوانید.

تاریخ انتشار:۱۳۹۸/۰۶/۳۰ - ۲۱:۰۶ کد خبر : 80929

طاهره نصیری، راه مردم؛ با توجه به مشکلاتی که در اثر خصوصی سازی برای کشور ،اعم از تبعات سیاسی ،اقتصادی و اجتماعی ایجاد شده است، به نظر جنابعالی آیا قانون خصوصی سازی مشکل داشته یا نحوه اجرای آن توسط دولت به درستی انجام نشده است؟

در مورد بحث خصوصی سازی فرهنگ لازم در کشور ایجاد نشده و تا زمانیکه همه نخواهند وکمک نکنند ،طبیعتا استثنای آن از قاعده بیشتر خواهد شد. درحال حاضر خصوصی سازی دچار یک روزمرگی شده وبیشتر به شعار شباهت دارد تا زمانیکه همه تصمیم نگیرند، خصوصی سازی به طور کامل اجرا نخواهد شد. به نظر من اراده لازم وجود ندارد و قانون و اجرای آن بعد از این مسئله هستند.. شاید قانون و اجرا هم داشته باشیم ولی چون تا اراده لازم در مجموعه وجود ندارد، هنوز نتوانستیم از ثمرات خصوصی سازی بهره مند شویم. علنا کلمه خصولتی جزو ادبیات سیاسی کشور شده است و حتی سازمان هایی که خصوصی شده را ، به عنوان خصولتی از آن نام می برند. این نشان از به سخره گرفتن و لوث شدن خصوصی سازی است . عملا نگاهی که ازقانون واجرای خصوصی سازی انتظار می رود تا در ظرفیت بخش خصوصی استفاده شود، نه تنها در عمل مورد استفاده قرار نمیگیرد، بلکه باعث جدا شدن نیروهای بدون پشتوانه از مجموعه های خصوصی شده، نیز می شود و انتفاع بیشتری به افراد ذی نفع میرسد. به این شکل که کارگرانی که در مجموعه های دولتی کار می کنند مخالف خصوصی سازی هستند. زیرا میدانند که اگر شرکت خصوصی شود، موجبات بیکاری آنان فراهم می شود. متاسفانه این اتفاق هم افتاده است. شرکت هایی که خصوصی شدند عملا به پرسنل و کارمندانشان ضررهای زیادی وارد شده و البته انتقاد حق کارگران است. ولی نباید بهانه ای برای مغرضان و دشمنان انقلاب فراهم شود. مانند مخابرات که بعد از خصوصی شدن شرکت، پرسنل رضایتی ندارند .این فضا تسری پیدا کرده و ما نتوانستیم سازوکاری منطقی درستی برای کشور درست کنیم . الان ۹۰ درصد مردم از کار کردن در بخش خصوصی رضایت ندارند و مایلند که در بخش دولتی مشغول به فعالیت شوند. مردمی که به ما مراجعه می کنند تقاضای کار در بخش دولتی دارند و این نشان دهنده این است که ما در بخش خصوصی مدیریت صحیح نداشتیم ومتاسفانه بیش از اینکه خصوصی سازی داشته باشیم، رانت بوجود آوردیم. پس باید در درجه اول همان اراده لازم را داشته باشیم تا کشور را به بخش خصوصی و غیر نظامی ، غیراطلاعاتی و غیر مباحث کلان مدیریتی بسپاریم. در شعار بارها گفتیم ولی در عمل اتفاقی نیافتاده است وبه همین دلیل تا کنون نتیجه ای نگرفتیم. این تناقضات را باید با شفافیت رفع کنیم وبه مردم تضمین بدهیم که خصوصی سازی به شکل درستی اجرا می شود تا افکار مردم نسبت به این مسئله درست شود.

مطالب مرتبط

نظر شما

دسترسی سریع به آرشیو روزنامه

  • دسترسی سریع

  • پربازدید ترین ها

    آخرین اخبار