آلودگی هوای پایتخت و برخی کلانشهرها باز هم از مرز ناسالم عبور کرده و روزهای متمادی مدارس را تعطیل و نفس مردم را تنگ کرد. وضعیتی که بر سلامت جسمی، روانی و اجتماعی شهروندان تاثیر بسیار خواهد گذاشت و قدر مسلم به افزایش هزینه‌های نظام سلامت منجر خواهد شد.

تاریخ انتشار:۱۳۹۶/۱۱/۲۲ - ۲۲:۵۵ کد خبر : 4652

آلودگی هوای پایتخت و برخی کلانشهرها باز هم از مرز ناسالم عبور کرده و روزهای متمادی مدارس را تعطیل و نفس مردم را تنگ کرد. وضعیتی که بر سلامت جسمی، روانی و اجتماعی شهروندان تاثیر بسیار خواهد گذاشت و قدر مسلم به افزایش هزینه‌های نظام سلامت منجر خواهد شد.

آلودگی هوا برای مردم تهران و کلانشهرهای کشورمان، موضوع تازه‌ای نیست و در سال‌های اخیر به ویژه در فصل سرما، زندگی و سلامت مردم را در همه ابعاد مختل می‌کند.سرفه‌ها و خس خس سینه‌ها بیشتر شده، چشم‌ها می‌سوزد، خستگی و بی حوصلگی بیشتر شده و بیماری‌های قلبی و تنفسی تشدید شده است.

ذرات معلق کوچکتر از ۲.۵ میکرون که اکنون آلاینده اصلی هوای کلانشهرهاست در ریه‌ها جا خوش می‌کند و فاجعه‌ای را به دست خود رقم می‌زنیم که مثل آتش زیر خاکستر است.

بیماری‌های جسمی تنها ارمغان هوای آلوده نیست بلکه شاخص‌های سلامت روان هم از این بلای عادی شده.

استرس، افسردگی و اضطراب مردم در این روزها بیشتر شده و عصبانیت، بگومگو و مشاجره‌ها و  بوق های مکرر خودروها در این روزهای آلوده بیشتر است.

فقط طرح زوج و فرد است که از در منازل اجرا می‌شود اما اتومبیل‌های بی‌کیفیت، موتورسیکلت‌های دودزا همچنان در خیابان های پایتخت جولان می دهند و کامیون های فرسوده شب ها شهر را به تصرف خود در می آوردند تا صبح های کدر شهر را رقم بزنند..

مردم جنوب و غرب کشور نیز ماههاست، در خاک زندگی می کنند و گرد و غبار جزئی از زندگی روزمره شان شده است، مردمانی مظلوم که صدایشان به جایی نمی رسد و فریاد رسی ندارند.
اگر معتقدیم، سرنوشت هیچ قومی تغییر نمی‌کند مگر آنکه خودشان بخواهند، پس باید پرسید چرا نمی‌خواهیم، این بلای همیشگی را برطرف کنیم و چرا مسئولان شهری، کشوری و ملی کاری نمی کنند و صرفا به اقدامات لحظه‌ای و روزانه بسنده می‌کنند.

سیستم حمل و نقل شهری جوابگوی مردم نیست، آنهایی هم که هستند اعم از اتوبوس و مینی بوس و ون و کامیون و وانت و موتورسیکلت و هر چه هست خود عامل آلودگی هستند. خودروهای داخلی آلاینده اند، بنزین و گازوئیل ها کیفیت ندارند، کارخانه های اطراف کلانشهرها بدون استاندارد سازی و استفاده از صافی های کاهنده آلودگی سرجایشان هستند. همه نشسته اند و وزیدن باد و باریدن باران را از آسمان می خواهند.

راه حل‌های کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت، از نوسازی و توسعه سیستم حمل و نقل عمومی گرفته تا استانداردسازی خودروها، بنزین، گازوییل و دور کردن صنایع آلاینده از محیط زندگی مردم تا استفاده از فناوری‌های نوین برای کاهش آلاینده‌ها و سایر راه حل‌ها را می‌دانیم، اما منتظر معجزه نشستیم و کاری نمی‌کنیم. مردم نیز مانند مسئولان چشم به آسمان دارند..
 

مطالب مرتبط

نظر شما

دسترسی سریع به آرشیو روزنامه

  • دسترسی سریع

  • پربازدید ترین ها

    آخرین اخبار