در ایران توسعه نیافتگی معلول علل مختلفی است و بنحوی میتوان تمامی سنتزهای تحقیقاتی اقتصاددانان در دو قرن گذشته را در پس پرده توسعه نیافتگی اقتصاد ایران مشاهده کرد .

تاریخ انتشار:۱۳۹۸/۰۵/۲۲ - ۲۰:۵۷ کد خبر : 70316

در یک دور باطل توزیع نامتعادل ثروت و درآمد و پایین بودن نرخ سرمایه گذاری ،مدیریت(رهیافت) سلیقه ای حاکم بر توسعه را میتوان بعنوان مهمترین حلقه های توسعه نیافتگی ایران برشمرد.

توزیع نامتعادل درآمد و ثروت که در گذر تحریمها و شوکهای ارزی نامناسب تر از قبل هم‌ شده و شکاف بین طبقه برخوردار و نابرخوردار جامعه را بطوری عمیق و بسیط کرده که سبب حذف طبقه متوسط جامعه به نفع طبقه فقیر شده است که بموجب آن دهکهای فقیر جامعه در تامین نیازهای معیشتی خود ناکام تر از گذشته شدند و طبقات مرفه جامعه به دلیل برخورداری از رانت حاصل از افزایش تورم که بدون هیچ دغدغه ای (ریسک ، تلاش ،هزینه ،مالیات و…) موجب افزایش ثروت و منابعشان‌ میگردد تمایل چندانی به افزایش سرمایه گذاری (با توجه به شرایط نامناسب کسب و کار ایران) نداشته باشند و این عدم تمایل به سرمایه گذاری موجب افزایش هزینه های آنها در مصرف کالاها و خدمات لوکسی می شود که کمترین عایدی برای اقتصاد کشور نخواهند داشت، در واقع منابع مالی انباشت شده ناشی از کاهش هزینه های سرمایه گذاری باعث گسیل این ثروتها به سمت مصرف کالاهای لوکسی چون البسه وارداتی گران قیمت ، تجهیز و مبله کردن منازل با ارقام وارداتی ، افزایش مصرف لوازم آرایشی و بهداشتی وارداتی ، رونق جشنها و مراسمات نه چندان‌ متعارف (بخصوص برای مسلمانان) نظیر ولنتیان ، کریسمس و … و در کل تغییر سبک زندگی ایرانیان به سمت سبک فوق تجملاتی (مصرف انبوه) شده که روسو آنرا بعنوان آخرین مرحله توسعه اقتصادی معرفی کرده بود حال آنکه اقتصاد ایران هنوز در مراحل ابتدایی هرم توسعه قرار دارد و چه بسا علیرغم فعالیت تمام وقت دستگاه پروپاگاندای اقتصادی غرب به توجیه و تحریک افزایش مصرف اما همچنان شهروندان … برخی کشورهای پسامدرن نظیر انگلستان که جزو مرفه ترین مردمان جهان هستند در زمره مقتصدترین‌ ملل جهان با درجه ای از مصرف توام با صرفه جویی بالا قرار میگیرند!
بر این اساس با توجه به کاهش شدید نرخ سرمایه گذاری در ایران و کمبود ذاتی سرمایه در اقتصاد کشور میتوان با توزیع مناسبتر منابع بین دهکهای جامعه از طرق مختلف (سیاستهای تشویقی ،مالیات و یارانه و …) سبب توازن اجتماعی بیشتر شد و با تحریک یک بخش اقتصادی خاص (تعریف یک بخش یا خوشه های استراتژیک در مناطق گوناگون کشور) در هر منطقه با توجه به ویژگی های آمایشی آن مناطق، رونق اقتصادی را بطور موضعی در نواحی مختلف کشور پدیدار کرد و با همجمعی این پازل بتوان امیدوار به خروج اقتصاد ایران از رکود شد و در زمینه توسعه اقتصادی پایدار گام برداشت .

یاسر رخشان
دکتری اقتصاد

مطالب مرتبط

نظر شما

دسترسی سریع به آرشیو روزنامه

  • دسترسی سریع

  • پربازدید ترین ها

    آخرین اخبار