مدتهاست که اقتصاد شکننده ایران معیشت و سفره غذایی مردم را تضعیف کرده و تحمل این حجم ازتنگدستی برای خانواده ها غیر قابل باور است.

تاریخ انتشار:۱۳۹۷/۱۲/۱۴ - ۲۰:۵۶ کد خبر : 29391

کمبود مواد اولیه و کاهش ارزش پول ملی از یک طرف و پایین بودن قدرت خرید مردم از طرف دیگر ، الزام استراتژی هوشمند را در سازمان های کلیدی و اقتصادی بیشتر نمایان میکند. باید بپذیریم که امروزه در دنیای رقابتی، استفاده از فرصت های صحیح یکی از دغدغه های اصلی سازمان هاست.

یعنی در حال حاضر تصمیمات باید متناسب با شرایط اتخاذ شود وبا بوجود آمدن فضای روانی که بر جامعه حکم فرماست ، آزمون و خطا دولت جواب نمی دهد. مصداقش این است که سالها برای توسعه و تقویت ساختار اقتصادی برنامه می چینیم ولی هیچ کدام محقق نمی شود. باید درک کنیم که پیش بینی ونوشتن پلان و برنامه ریزی های بلند مدت در اقتصاد، یک فرایند منسوخ شده به شمار می آید و تا حدودی در دنیا اعتبار خود را از دست داده است. تغییر سریع شرایط اقتصادی و اجتماعی در بازار و کسب و کار، سرعت گرفتن فناوری و اطلاعات ، لزوم به کارگیری استراتژی هوشمند را بیشتر به رخ می کشد . در واقع استراتژی هوشمند جایگزین برنامه ریزی بلند مدت شده و سازمان ها برای باقی ماندن در عرصه رقابت فشار زیادی تحمل می کنند.

مشکل این است که در اقتصاد ما عرضه و تقاضا به موازات هم رشد نکردند و دچار نوعی رکود در تقاضا و تورم در بخش عرضه محصولات شدیم و تنها راه برون رفت از این معضل در پیش گرفتن ارتباطات و تبادلات بانکی با دیگر کشورهاست. تا زمانی که بخواهیم به همین منوال پیش برویم و کنوانسیون های مالی بین المللی را که مورد قبول همه کشورهای پیشرفته دنیاست نپذیریم، دروازه های اقتصاد و تجارت جهانی را به روی خود بسته وشرایط بحرانی کنونی را تشدید کردیم.
با سخت تر شدن شرایط ، افزایش تحریم ها وابقاء مدیران سیاسی در عرصه اقتصاد ، دیگر فضایی برای برنامه ریزی های طولانی مدت باقی نمی ماند. در حقیقت نمی توان چیزی را پیش بینی کرد. انگار که از یک دنیای حساب شده وارد دنیای پارتیزانی بدون هیچ تصوری از آینده می شویم.

طاهره نصیری
روزنامه نگار

مطالب مرتبط

نظر شما

دسترسی سریع به آرشیو روزنامه

  • دسترسی سریع

  • پربازدید ترین ها

    آخرین اخبار