به مجموعه‌ای از استانداردهای حسابداری گفته می‌شودکه توسط هیات استانداردهای حسابداری بین المللی(IASB) تدوین شده‌اند.

تاریخ انتشار:۱۳۹۶/۰۵/۰۷ - ۲۱:۱۶ کد خبر : 176

به مجموعه‌ای از استانداردهای حسابداری گفته می‌شودکه توسط هیات استانداردهای حسابداری بین المللی(IASB) تدوین شده‌اند. هدف این استانداردها، تهیه صورت‌های مالی شرکت‌های سهامی در قالب یک استاندارد جهانی است. هیات استانداردهای حسابداری بین المللی (IASB)، یک نهاد مستقل در لندن  است که ۱۵ عضو از کشورهای مختلف دارد و کار خود را از سال ۲۰۰۱ آغاز کرده است. پایه‌گذاری این هیات توسط شرکت‌های بزرگ حسابداری، موسسات مالی خصوصی و تعدادی دیگر از سازمان‌های حرفه‌ای در حوزه حسابداری انجام شده است. تا کنون بیش از ۱۲۰ کشور، IFRS را برای گزارش دهی مالی شرکتهای خود الزامی دانسته‌اند.

با پذیرش IFRS، یک شرکت می‌تواند صورت‌های مالی خود را با اصول مشابه به شرکت‌های رقیب خارجی ارائه نماید در نتیجه قابلیت مقایسه بین اطلاعات این شرکت‌ها وجود داشته و علاوه بر آن شرکت‌های مادری که شرکت‌های تابعه آنها در سایر کشورهایی وجود دارند که IFRS را پذیرفته‌اند قادر خواهند بود تا یک زبان مشترک حسابداری داشته باشند. همچنین بکارگیری IFRS می‌تواند برای شرکت‌هایی که قصد افزایش سرمایه‌گذاری خارجی خود را دارند، سودمند باشد.

مدل استانداردهای بین المللی را می‌توان یک مدل نوظهور و متمایز از چهار مدل قبلی دانست که ریشه‌های آن در تلاش جهت هماهنگی حسابداری مالی در سطح بین‌الملل(خصوصاً شرکتهای چند ملیتی و مشارکت کنندگان بازارهای مالی جهانی) نهفته است. انتظار می‌رود با جهانی شدن بازارهای سرمایه، حرکت در جهت گسترش استانداردهای بین‌المللی تسریع یافته و مدلهای مختلف به سمت همگرایی بیشتر حرکت نمایند.

امروزه هماهنگ سازی استانداردهای حسابداری از دو جهت بسیار مهم و با اهمیت می‌باشد :

۱- همراه با گسترش سریع بازارهای سرمایه، که تاثیری مهم در توزیع منابع اقتصادی دارد، چگونگی افشای اطلاعات، از مسائل با اهمیت در تعیین کارایی بازار است.

۲- افزایش شرکتهای چند ملیتی که به صورت فرا مرزی فعالیت می‌کنند، موجب پیدایش نیاز به وجود مجموعه‌ای از استانداردهای یکنواخت می‌گردد.

در سال ۲۰۰۵ تمامی شرکتهای پذیرفته شده در سازمان بورس اتحادیه اروپا ملزم به رعایت IFRS و IAS در ارائه صورتهای مالی خود شدند تا مقررات حسابداری به قدر کافی انعطاف‌پذیر شده و بتواند نیاز پویای محیط تجارت را برآورده نماید.

در ایران با توجه به حرکت به سمت ایجاد بازار سرمایه بین المللی، بورس اوراق بهادار در نظر داشت تا استفاده از این استاندارد را از سال ۱۳۹۵ در شرکت‌های بورسی اجرایی کند. به این ترتیب  تمام شرکت‌ها و نهادهای ثبت شده در بورس و شرکت‌های فرعی و وابسته آنها مجاز به ارائه صورت‌های مالی تلفیقی IFRS گردیدند.

با در نظرگرفتن موضوع فوق نیاز به تبدیل اطلاعات مالی از استانداردهای جاری به IFRS ضروری بوده و برای رسیدن به این مهم داشتن دو توانمندی در شرکت‌های بزرگ نیز لازم است. نخست اینکه کارشناسان مالی باید تخصص لازم در خصوص تغییرات بین این دو استاندارد را داشته باشند و دوم، داشتن ابزاری توانمند جهت ترجمه اطلاعات مالی به IFRS است.

فواید هماهنگ‌سازی استانداردهای حسابداری :

۱- آسان شدن فرآیند شناخت و اندازه‌گیری و همچنین افزایش قابلیت مقایسه اطلاعات مالی شرکتها با یکدیگر.

۲- صرفه‌جویی در زمان و پول با توجه به عدم نیاز به ارائه گزارشهای مالی متعدد.

۳- افزایش شرکتهای چند ملیتی.

موانع هماهنگ سازی :

۱- مهمترین مانع وجود تفاوت قابل ملاحظه بین روشهای حسابداری کشورهای مختلف، فقدان نهادهای حسابداری حرفه‌ای قوی در بعضی کشورها و تفاوت در سیستم‌های اقتصادی و حسابداری است.

۲- ملی گرایی نیز تهدید جدی برای هماهنگ‌سازی است.

۳- تفاوت‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در کشورهای مختلف مانعی دیگر در مقابل تفسیر صورتهای مالی می‌باشد.

۴- نبود نیروهای متخصص و موسسات بزرگ حسابرسی در کشورهای در حال توسعه.

 

مشخصات فردی :

نام و نام خانوادگی : محسن تمجید

تحصیلات : لیسانس حسابداری – فوق لیسانس مدیریت دولتی

محل خدمت : بانک صادرات ایران

پست سازمانی : کارشناس درجه یک مالی

 

مطالب مرتبط

نظر شما

دسترسی سریع به آرشیو روزنامه

  • دسترسی سریع

  • پربازدید ترین ها

    آخرین اخبار